Svensk ordbok 2009, webbversion
verb insmög insmugit, pres. insmyger
in|smyg·er●ofta lös förb., sesmyga sig
komma med av misstag
komm.ett fel hade tyvärr insmugit sig i artikelninsmyga sig (ngnstans)sedan 1662Subst.:vbid1-195215insmygande,
vbid2-195215insmygning